Dwójka detektywów - Robert Hunter i jego partner stają przed niecodzienny zadaniem. Początkowo sprawa ogranicza się do zwłok dziewczyny, porzuconych na polanie niedaleko lotniska w Los Angeles. Ułożenie rąk i nóg świadczy o morderstwie rytualnym, jednakże wraz z rozwojem śledztwa, sprawa coraz bardziej się komplikuje. Poszukiwany morderca, z niespotykaną do tej pory śmiałością atakuje swoje ofiary, które traktuje w bestialski sposób, a ich zwłoki wręcz podsuwa policji. Gra z nimi w koszmarną grę, zawsze podpisując swoje makabryczne wyczyny ,,jestem śmiercią". Detektywi mają mało czasu, każdy dzień zwłoki może być wyrokiem śmierci dla kolejnej dziewczyny.
Kryminał Chrisa Cartera dość szybko przyciągnął moją uwagę. Głównie tym, że bohaterami jest dwóch policjantów. Specjalnie zaczęłam szukać, kto najczęściej jest bohaterem w tej tematyce. Najczęściej są to pary mieszane, albo występuje jeden główny bohater - kobieta lub mężczyzna. Bardzo rzadko mamy dwóch mężczyzn, co wydaje mi się bardzo ciekawym rozwiązaniem.
Niestety ma to też bardzo duży minus. Mimo tego, że mamy dwóch męskich bohaterów, do końca książki nie byłam w stanie ich rozróżnić. Mają tak podobne do siebie charaktery, że rzucane na przemian ich imiona tak naprawdę nic nie zmieniały. Co prawda sytuację życiową mają inną, ale tak naprawdę różnią się pojedynczymi szczegółami i do końca książki nawet nie potrzebowałam zapamiętać, który z nich jak ma na imię.
Dodatkowym wątkiem pobocznym jest historia młodego chłopca, biednego i dręczonego w szkole. Gdy tajemniczy mężczyzna chce mu pomóc i zapoznać go ze swoim synem, również szukającym przyjaciół, ten po dłuższym wahaniu się zgadza. Nie ma pojęcia, w jak okropne tarapaty się przez to wpakuje. Wątek ten jest świetnie poprowadzony, do tego stopnia, że ten chłopak wzbudził chyba moją największą sympatię i był postacią, której najbardziej kibicowałam przez całą książkę. Żadna inna postać nie wzbudziła we mnie tak silnych uczuć.
Sama fabuła jest ciekawa, jak na kryminał. Fani tego gatunku będą zadowoleni, ale nie jest on na tyle dobry, by przekonać innych do tego gatunku. Dodatkowo, wiele osób może być zniesmaczonych masakrycznymi scenami, które się tu znajdują.
Dla mnie osobiście dużym plusem było to, że autor skupia się tylko na akcji. Nie wciska niepotrzebnych wątków romantycznych, co jest według mnie obecnie zmorą wśród pisarzy. Całe szczęście tutaj, zamiast niepotrzebnego skupiania się na tego typu problemach, dostajemy ciekawą, wartką akcje i naprawdę niesamowity profil psychologiczny mordercy.
Skoro przy tym jestem - główny antagonista w tej książce jest jednym z bardziej przemyślanych, z jakimi spotkałam się w kryminałach. Wszystko co robi jest naprawdę dobrze przemyślane, jego morderstwa, chociaż makabryczne, są naprawdę świetne. Jako psychopata wykreowany jest rewelacyjnie. Właściwie, jest jedną z najlepiej wykreowanych postaci w tej książce.
Niestety nie wszystkie opisy są tak dobre. Pomijając kwestię głównych bohaterów, którzy praktycznie się nie różnią, jest sporo opisów, które są zbyt dokładne, ale za to całkowicie niepotrzebne. Nawet przy najmniejszej roli postaci drugoplanowej, autor bardzo dokładnie opisuje jej fryzurę i najdrobniejsze części stroju, co w ciągu 300 stron zaczyna po prostu irytować.
Pomijając to, wszystko napisane jest dość dobrze, rozdziały są ciekawe i wciągają, a większość z nich kończy się w takim momencie, że aż chce się od razu zabrać za kolejny rozdział.
...co jest i plusem i minusem. Z jednej strony ma się ochotę od razu sięgnąć po kolejny rozdział, a z drugiej, jeżeli to pojawia się praktycznie co rozdział, robi się męczące. Nie ma też za bardzo sensu, bo przecież, by poznać rozwiązanie tego niesamowitego wątku, wystarczy przewrócić stronę. I kiedy kolejny rozdział kończy się w ten sam sposób, zamiast czuć podekscytowanie, co mnie czeka, czuję zmęczenie, że kolejny niesamowity zwrot fabularny, który można by bez problemu rozwiązać w przeciągu strony-dwóch, jest pretekstem, żeby zakończyć rozdział.
Pomijając kilka irytujących rzeczy i błędów, książka jest naprawdę dobra. Fani kryminałów będą zadowoleni i raczej przyjemnie spędzą czas przy lekturze. Nie jest to książka wybitna, nie łamie schematów, ani jakoś bardzo nie zaskakuje(pomijając zakończenie, którego wyjątkowo zdradzać nie będę, bo do tego trzeba dojść samemu) ale jest zaskakująca i ciekawa, dlatego z czystym sumieniem dostaje ode mnie.
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz